چاپ
دسته: blog
بازدید: 332
بدهی ها در حسابداری

بدهی ها در حسابداری، بدهی عبارت است از مقدار پولی که یک شرکت باید به شرکتی دیگر بپردازد.

در واقع بدهی ادعایی است که یک شرکت در قبال دارایی های یک شرکت دیگر می تواند داشته باشد. هنگامی که یک شرکتی در پرداخت بدهی خود به هر دلیلی تعلل ورزد، شرکت مذکور می تواند طلب خود را به صورت مصادره کردن دارایی های آن شرکت، وصول کند.

بدهی های جاری

این نوع بدهی ها با عنوان بدهی های کوتاه مدت نیز شناخته می شوند. بدهی های جاری شامل حساب های پرداختنی، بهره پرداختنی، مالیات بر درآمد پرداختنی، قبض های پرداختنی، اضافه برداشت از حساب های بانکی، هزینه های تحقق یافته اما پرداخت نشده و وام های کوتاه مدت می باشد. در ضمن از بدهی های جاری در نسبت های کلیدی هم استفاده می کنند مانند نسبت جاری، نسبت سریع و نسبت وجه نقد.

بدهی های غیر جاری

این نوع بدهی ها با عنوان بدهی های بلند مدت هم شناخته می شوند. این نوع بدهی ها تعهداتی می باشند که در زمان بیشتر از یک سال محقق می شوند. بدهی های بلند مدت از منابع مهم برای تامین مالی بلند مدت شرکت به شمار می روند. موسسات از بدهی های بلند مدت به منظور کسب سریع سرمایه جهت انجام سرمایه گذاری برای تامین دارایی های سرمایه ای جدید استفاده می کنند. چنانچه شرکت ها قادر به پرداخت بدهی های بلند مدت خود نشوند با بحران شدیدی مواجه خواهند شد. بدهی های جاری شامل اوراق قرضه پرداختنی، سفته های بلند مدت پرداختنی، بدهی های معوق مالیاتی، اجاره های پرداختنی و در ضمن رهن های پرداختنی می باشد.

نتیجه پایانی:

نوع دیگری از بدهی ها، بدهی های مشروط می باشند این نوع بدهی ها امکان دارد با توجه به خروجی یک رویداد اتفاق بیفتد. به همین سبب این نوع بدهی ها، نوعی بدهی های بالقوه می باشند. بدهی های مشروط شامل گارانتی محصول و دعوی قضایی می باشد.